Do'n i erioed yn hoffi'r Tuna. Wedyn wnes i wisgo un: mwy llachar na Marinemaster, a'r oriawr fach fwya dw i erioed wedi'i gweld
Do'n i erioed wedi bod yn ffan
Gwranda arna i'n siarad lot o bollocks am rywbeth dw i'n gwybod ychydig iawn amdano: y Seiko Marinemaster Tuna, SBBN045, oriawr ddeifio saturation Professional 300 metr. Dw i'n cyfadde'n syth do'n i erioed wedi hoffi'r Tuna. Do'n i erioed wedi trio un chwaith. Ro'n i wedi'i gweld hi o bell ers blynyddoedd a doedd hi ddim yn apelio ata i o gwbl. Creadigaeth od yr olwg. Cwarts, a dw i erioed wedi bod yn ffan, a dros fil o bunnoedd heb freichled. Gofyn mawr. Ond mae rhywbeth am y Tuna 'ma, mae jyst gyda hi. Beth bynnag yw e, mae gan yr oriawr 'ma lond trol ohono fe.
Cafodd y Tuna dad-cu ei dylunio gan Ikuo Tokunaga ddiwedd y 60au a'i rhyddhau yn 1975, y 6159-7010, ac ychydig iawn sydd wedi newid, achos roedd hi bron yn berffaith o'r dechrau. Wrth ymyl yr hen SBBN031, mae hon yn cael saffir gwastad gyda chromen fewnol a set o fysedd sy'n mynd yn ôl at y dad-cu. Tasai oriawr waith byth i'w hesbonio gan ffotograff yn unig, byddwn i moyn iddi fod yn Seiko Tuna.
Yr oriawr fach fwya
47.7 mm. Ond mae'n gwisgo rhywbeth fel 42, achos mae'r lug i lug yn bitw, 44.2 mm, ac mae ychydig dros 14 mm o drwch. Dw i'n meddwl mai dyma'r oriawr fwya sy'n gwisgo'n fach dw i erioed wedi'i gweld. Galli di gael garddwrn dan saith modfedd a dal ddim edrych fel clown. Behemoth go iawn, ond un gwisgadwy.
Mae'n cael ei galw'n Tuna achos mae'n edrych fel tun tiwna. Gwaith brwsio mân ym mhobman,. Sglein dim ond ar y lugs bach a'r ddau doriad i dy drotyrs bach chwyslyd gydio yn y befel. Mae tair sgriw hecs yn dal y gorchudd yn ei le, ac mae coron drwchus, â slot, heb ei llofnodi'n gwthio drwodd ar bedwar.
Dyw hwn ddim yn gwarts rhad
Y 7C46, cwarts saith jewel trorym uchel a gafodd ei ddylunio ar gyfer y Tuna yn 1975, yno i bweru'r bysedd mawr, trwm, dwfn eu cafn 'ma. Mae Seiko'n datgan plws neu minws 15 y mis. Lol llwyr. Bydd e'n rhedeg tua eiliad y mis ar y gwaetha, ac mae perchnogion yn dweud bod y batri'n para deng mlynedd. Yn fy fideo bocs Mr Jun wnes i ddweud ei fod e'n rhedeg tua pum eiliad y flwyddyn, dw i ddim yn jocan. Y naill ffordd neu'r llall: hollol anghredadwy.
Mwy llachar na thriliwn o haulau
Deial du matte, plotiau crwn mawr, triongl ben i waered ar 12 fel dy fod ti'n gwybod yr amser pan ti'n codi am bisiad yn y nos. Y llithryn ofnadwy ar dri. Sadwrn mewn glas cŵl, Sul mewn coch i dy atgoffa ei bod hi'n ôl i'r gwaith fory. Wedi'i wneud yn dda iawn. A'r lume: lume cwasar megawat, mwy llachar na thriliwn o haulau. Mae gan y Tuna 'ma well lume na SLA MM300. Sa i'n gwybod sut mae'n ei wneud e. Dim ond y pip sy braidd yn wan.
Y darn slwtsh
Dyw'r befel ddim y gorau. Braidd yn slwtsh, braidd yn feddal, yn enwedig i Marinemaster. Ro'n i'n disgwyl mwy. Dw i dal yn ei hoffi. Mae'r strap silicon yn gyfforddus ac yn ymarferol, ond mae'n denu llwch fel tasai ganddo'i faes disgyrchiant ei hun. Dw i'n meddwl bod Tunas yn edrych yn well ar rwber beth bynnag, a byddai Tropic du'n edrych yn wallgo. Ar Strapcode beads o rice? Neis iawn.
Dyfarniad
Mae'n taro'i marciau'n berffaith. Teclyn go iawn, wedi'i adeiladu ar gyfer deifwyr saturation go iawn, ac oriawr wych i'w chael yn y casgliad. Gobeithio y gwnewch chi i gyd o leia ystyried un, achos mae hi'n arbennig iawn. Stay freaky, bois. Never give up. For the beach.
